Specyficzne trudności w uczeniu się obejmują takie jednostki jak dysleksja (trudności w czytaniu), dysgrafia (trudności w opanowaniu kształtnego i czytelnego pisma), dysortografia (trudności w przestrzeganiu poprawności pisowni), dyskalkulia (trudności w liczeniu). Powyższe zaburzenia rozpoznaje się, kiedy w toku diagnozy dziecka można stwierdzić prawidłowy rozwój umysłowy wraz z występującym jednocześnie opóźnieniem rozwoju funkcji wzrokowo – przestrzennych, słuchowo – językowych, ruchowych oraz  integrujących powyższe funkcje.

Nie można rozpoznać powyższych zaburzeń w momencie, kiedy w toku diagnozy stwierdzone zostało nieprawidłowe funkcjonowanie narządów zmysłów, schorzenie neurologiczne, inteligencja niższa od przeciętnej lub istotne zaniedbania dydaktyczne i środowiskowe.

Praca terapeutyczna z dzieckiem ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się obejmuje w pierwszej kolejności wspomaganie procesów i funkcji od których zależne jest uczenie się, a następnie rekonstrukcję umiejętności i wiadomości z dziedziny wiedzy, w której występują trudności.