Dynamika rozwoju kynoterapii uniemożliwia określenie pełnej listy dysfunkcji, które mogą być rehabilitowane jej metodami.  Lista ta w miarę prowadzenia nowych badań wciąż się wydłuża, a dotychczasowe wyniki badań wskazują, że kynoterapia obejmuje pracę w zakresie: zaburzeń sfery psychicznej, fizycznej, intelektualnej i społecznej. Praca kynoterapeutyczna skupia się więc na trzech głównych obszarach: terapii psychopedagogicznej ze wspomagającym udziałem psa, na pracy ukierunkowanej na stymulację prowadzącą do prawidłowego rozwoju dziecka gdzie głównym celem jest pobudzanie wewnętrznej mobilizacji i aktywności dziecka w kierunku samodzielnie podejmowanych inicjatyw w obszarze zagrożonych sfer rozwoju oraz praca korekcyjno – kompensacyjna, która pozwala na zrównoważenie nieharmonijnego rozwoju w różnych obszarach aktywności dziecka. Kontakt ze zwierzęciem szczególnie ważny jest w aspekcie ogólnorozwojowych zmian, emocjonalnych, społecznych i poznawczych zachodzących podczas rozwoju małego dziecka. Szczególnego znaczenia nabiera wtedy zdolność spostrzegania zależności występujących w otaczającym świecie oraz łatwość odczytywania potrzeb poszczególnych elementów otoczenia zarówno świata przyrodniczego jak i społecznego.

Każde dziecko, zarówno zdrowe, jak i niepełnosprawne, ma swoje prawa i obowiązki. Jednym z takich praw jest prawo do rozwoju, który powinniśmy wspomagać. Proces uczenia się małego dziecka polega na dążeniu do wiedzy, umiejętności i doświadczeń. Każde dziecko posiada wrodzone mechanizmy poznawcze, są to: naśladownictwo i popęd poznawczy. Zauważenie jego dążeń rozwojowych i umiejętne wyjście im naprzeciw pozwoli skutecznie wspomagać i ukierunkowywać ten rozwój, a jednocześnie da dziecku poczucie radości i przyjemności. Zgodnie z zasadami rozwoju dziecka przez doświadczanie, znaczenia nabiera bezpośredni kontakt ze zwierzęciem, które pozwala dziecku na rozumienie drugiej istoty, jej stanów emocjonalnych w oparciu o wyrozumiałość i szacunek względem innej istoty żywej. Rozwija w dziecku empatię, która stanowi podstawę lepszego zrozumienia siebie i innych. Dzieci obdarzone możliwością bezpośredniego kontaktu ze zwierzęciem uczą się akceptacji dla innych oraz ze strony innych. Wyzbywają się lęku przed nieznanym, co znacząco wpływa na chęć i odwagę w samodzielnym poznawaniu otaczającego świata oraz jego eksploracji.

 Niezaprzeczalnym warunkiem prawidłowego funkcjonowania dziecka wśród innych osób jest umiejętność sprawnego komunikowania się z otoczeniem oraz łatwość komunikowania własnych uczuć oraz potrzeb. Kynoterapia stanowi istotny środek wspomagania i stymulowania ekspresji werbalnej szczególnie wśród dzieci, które od urodzenia zmagają się ze znacznymi deficytami rozwojowymi, na przykład w wyniku zespołu Downa. W takim znaczeniu terapia z udziałem psa wykorzystywana jest jako jedna z metod pracy rewalidacyjnej, której celem jest oswojenie dziecka z rolą nadawcy komunikatu werbalnego. Aktywność dziecka dzięki obecności psa ma charakter spontaniczny, będący wynikiem odbioru zwierzęcia jako przyjaciela. W trakcie terapii kontaktowej z udziałem zwierząt znaczenia nabiera także dotyk, jako jeden z głównych kanałów komunikacji człowieka z otaczającym światem. Budząc pozytywne emocje jest podstawowym instrumentem okazywania uczuć w naszej kulturze, przez co stanowi niezbędny czynnik prawidłowego rozwoju społecznego, emocjonalnego i biologicznego. Tworząca się więź między dzieckiem, a zwierzęciem budzi sferę emocjonalną dziecka poprzez radosne i pozytywne doświadczanie, a co za tym idzie nierozłącznie wpływa na wbudowywanie nowych wyobrażeń w sferze poznawczej.